Szpitalna Rewolucja na talerzu: Gdzie w Metropolii Toruńskiej karmią po królewsku, a gdzie wciąż rządzi "szpitalna szarzyzna"?

Kiedy myślimy o pobycie w szpitalu, rzadko kiedy nasze pierwsze skojarzenie biegnie w stronę wykwintnej (ba, nawet smacznej!) kolacji. Jednak dla pacjenta, który spędza na oddziale kilka, a czasem kilkanaście dni, moment pojawienia się wózka z posiłkami staje się najważniejszym punktem dnia. To nie tylko kwestia biologicznego przetrwania, ale przede wszystkim element procesu zdrowienia. Jak pod tym względem wypada Toruń i sąsiednie powiaty? Wyniki naszej analizy mogą zaskoczyć wielu sceptyków.

Jeśli mielibyśmy przyznać "medyczne gwiazdki Michelin" w naszym regionie, bez wątpienia powędrowałyby one do Chełmży oraz uzdrowiskowego serca regionu – Ciechocinka.

Szpital Powiatowy w Chełmży wyrasta na lidera opinii w mediach społecznościowych. Analizując wpisy w lokalnych grupach, trudno nie odnieść wrażenia, że tamtejsza dyrekcja postawiła na model, który w wielu miejscach uznano za przeżytek: jedzenie ma przypominać to domowe.

Pacjenci regularnie publikują zdjęcia obiadów, na których widać solidne porcje mięsa, gęste, bogate w warzywa zupy i – co najważniejsze – surówki, które nie są jedynie symbolicznym dodatkiem. Dyrekcja szpitala w Chełmży zasługuje na szczególne wyróżnienie za utrzymanie standardu, w którym pacjent czuje się zaopiekowany.

- Byłam w szoku, że zupa smakowała jak u mamy, a nie jak woda z kostką rosołową – to jedna z wielu opinii, która regularnie przewija się w komentarzach.

Zdjęcie posiłku z sali poporodowej obiegł viralem całą Polskę, a internauci często komentowali, że to musiał być szpital prywatny - nie mieściło im się w głowach, że takie bogate, urozmaicone oraz estetycznie podane jedzenie można znaleźć w szpitalu powiatowym! Takie podejście buduje ogromne zaufanie do placówki jeszcze przed wejściem na salę zabiegową.

W Ciechocinku, zwłaszcza w takich placówkach jak Szpital Kolejowy, standard wyżywienia od lat trzyma wysoki poziom. Choć specyfika uzdrowiskowa wymusza nieco inne finansowanie, pacjenci jednogłośnie chwalą tamtejsze menu. Tu "szpitalna dieta" nie oznacza głodówki. Świeże pieczywo, różnorodność wędlin i dbałość o estetykę podania sprawiają, że pobyt tam przypomina raczej pobyt w sanatorium niż w klasycznym szpitalu. To wzór dla innych dyrektorów, pokazujący, że logistyka żywienia zbiorowego może iść w parze ze smakiem.

Szpital w Chełmnie także przystąpił do pilotażowego programu Ministerstwa Zdrowia "Dobry posiłek w szpitalu". Celem tej inicjatywy było zwiększenie dostępności porad żywieniowych oraz poprawa jakości wyżywienia pacjentów. Placówka wdrożyła wytyczne programu, co wiązało się z dodatkowym finansowaniem posiłków i ścisłą kontrolą ich jakości. W ramach zmian i dbałości o standardy, szpital kładzie duży nacisk na jakość żywienia. Udział w programie wymusił publikację jadłospisów i zdjęć posiłków, a na stronie internetowej szpitala (w zakładce "Dobry posiłek") regularnie publikowane są tygodniowe jadłospisy wraz ze zdjęciami rzeczywistych talerzy, które trafiają do pacjentów. Dzięki temu pacjenci faktycznie chwalą nie tylko smak, ale i ilość jedzenia, co jest rzadkością w polskiej służbie zdrowia. Posiłki są opisywane jako domowe i sycące.

To świetna wiadomość dla pacjentów i ich rodzin, ponieważ zdejmuje to z bliskich konieczność codziennego donoszenia prowiantu. Szpital w Chełmnie udowadnia, że przy odpowiednim zarządzaniu i skorzystaniu z dostępnych środków (takich jak program pilotażowy), "talerz szpitalny" może wyglądać dobrze.

Wojewódzki Szpital Zespolony w Toruniu to placówka-gigant. Logistyczne wykarmienie tak ogromnej liczby osób to operacja niemal wojskowa. Przez lata opinie o Bielanach były sinusoidą – od zachwytów po ostre słowa krytyki. Jednak rok 2024 przyniósł wyraźną stabilizację, szczególnie na oddziałach położniczych.

Młode mamy to grupa najbardziej aktywna w sieci. To ich zdjęcia "talerzy z Bielan" najczęściej krążą po Facebooku. I tutaj mamy powody do dumy, na talerzach pojawiają się twarożki ze szczypiorkiem, świeże owoce i urozmaicone pieczywo. To dobrze, że nowoczesne oddziały idą w parze z nowoczesnym podejściem do żywienia. Dyrekcja szpitala na Bielanach wyraźnie wyciągnęła wnioski z dawnych krytycznych uwag. Widać dbałość o to, by diety specjalistyczne (np. dla matek karmiących czy diabetyków) były faktycznie dopasowane do potrzeb, a nie były tylko "uboższą wersją" standardowego obiadu.

Oczywiście, w tak dużej placówce wciąż zdarzają się głosy niezadowolenia, głównie z oddziałów o profilu zachowawczym, gdzie menu bywa oceniane jako bardziej monotonne. Jednak ogólny bilans dla Torunia w ostatnich miesiącach wychodzi na zdecydowany plus.

Specjalistyczny Szpital Miejski – od lat stabilnie

Szpital przy ul. Batorego w Toruniu to miejsce, gdzie pacjenci rzadko przeżywają kulinarne wstrząsy – zarówno te negatywne, jak i pozytywne. To "solidna baza". Opinie wskazują na przewidywalność: tradycyjne polskie dania, jak pulpety w sosie koperkowym czy kopytka, są oceniane jako poprawne. Dyrekcja tej placówki postawiła na stabilność. Choć nie ma tu spektakularnych nowinek, rzadko spotyka się drastyczne skargi na jakość produktów, co w polskich realiach jest już sporym sukcesem.

Niestety, mapa regionu ma też swoje ciemniejsze punkty. Najwięcej uwag od pacjentów płynie w stronę szpitala w Aleksandrowie Kujawskim. Zdjęcia kolacji składających się z dwóch suchych kromek chleba i jednego plasterka wędliny o nieokreślonym składzie wciąż "straszą" na grupach dyskusyjnych.

Pacjenci skarżą się nie tyle na smak obiadów, co na rażący brak witamin i świeżych dodatków.

- Obiad da się zjeść, ale kolacja to smutek na talerzu – pisze jeden z internautów.

To sygnał dla tamtejszej dyrekcji, że oszczędności szukane w żołądkach pacjentów są najbardziej widoczną i najgorzej ocenianą strategią zarządzania.

Analizując sukcesy Chełmży czy poprawę na toruńskich Bielanach, nie można zapominać o roli zarządzających. To dyrektorzy podejmują kluczową decyzję: własna kuchnia czy catering?

W miejscach, gdzie jedzenie jest chwalone, często wygrywa model własnej kuchni lub bardzo rygorystycznie kontrolowanego, lokalnego dostawcy. Dyrektorzy, którzy traktują żywienie jako integralną część terapii, a nie tylko "koszt do zminimalizowania", wygrywają coś więcej niż tylko dobre opinie – wygrywają szybszą rekonwalescencję pacjentów.

Największy kontrast widać w śniadaniach i kolacjach. To tutaj rozgrywa się walka o jakość masła (czy nie jest to wyrób masłopodobny) oraz jakość pieczywa. Placówki chwalone, jak te w Ciechocinku, serwują pieczywo chrupiące, podczas gdy w miejscach krytykowanych pacjenci narzekają na "gumowate" bułki.

Obraz żywienia w szpitalach Torunia i okolicach w 2026 roku jest znacznie lepszy niż dekadę temu. Dzięki zwiększonym w tych latach o 230%!!! nakładom z NFZ, programom takim jak "Dobry posiłek w szpitalu", presji społecznej, sile mediów społecznościowych i zdjęciom publikowanym przez pacjentów, dyrekcje szpitali przestały być anonimowe w swoich decyzjach o wyborze dostawców.

Wielkie brawa należą się szpitalom w Chełmży i Ciechocinku oraz oddziałom położniczym w Chełmży i Toruniu. To one wyznaczają standardy, których powinni zazdrościć im koledzy z innych placówek w regionie. Choć "szpitalny luksus" to wciąż oksymoron, to "szpitalna godność na talerzu" staje się w naszym regionie powoli normą, a nie wyjątkiem.

Pozostaje mieć nadzieję, że trend ten się utrzyma, a dyrektorzy pozostałych lecznic zrozumieją, że droga do serca (i zdrowia) pacjenta prowadzi także przez jego żołądek.